Op paasnacht wordt er een vlam aangestoken. Eerst maar één, fragiel, flikkerend. Dan wordt het doorgegeven, van hand tot hand, van kaars tot kaars. Het licht groeit en dringt de ruimte binnen. En beetje bij beetje verdwijnt de duisternis. Dit gebaar, zo eenvoudig en zo mooi, is de kern van de paasliturgie. Het is geen versiering. Het is een taal. Want met Pasen vieren christenen veel meer dan een eeuwenoude gebeurtenis: ze vieren de terugkeer van het licht, de triomf van het leven, de wedergeboorte van hoop. En dit licht is dat van de verrezen Christus. Less verder...

In het hart van het christelijk geloof staan twee beelden naast elkaar: een kruis dat in de aarde is geplant en een graf dat op Paasmorgen wordt geopend. Het ene lijkt het gewicht van al het lijden in de wereld te dragen. Het andere kondigt in de stilte van een opgerolde steen aan dat de dood niet het laatste woord heeft gehad. Samen vertellen ze een mysterie: dat van een hoop die door de pijn heen gaat, maar daar niet blijft. Een hoop die realistisch is, diepgeworteld en diepgaand. Een hoop die de nacht kent, maar gelooft in de dageraad. Less verder...

God dringt zich nooit op. Hij klopt zachtjes op de deur van ons hart, maar hij wacht tot we ons voor hem openstellen. De vastentijd is een speciale tijd van het jaar waarin we ons geroepen voelen om wat meer ruimte voor Hem te maken. Niet om ons leven ingewikkelder te maken of onze verplichtingen uit te breiden, maar om terug te keren naar wat essentieel is. Want God is niet ver weg, hij is er al. Hij wacht gewoon op ons om Hem wat meer ruimte te geven temidden van onze vaak volle, gehaaste en verstrooide dagen. Dus hoe kunnen we in praktische termen ruimte maken voor God in ons dagelijks leven? Less verder...

De vastentijd is een tijd van offeren. Niet om indruk op God te maken, maar om tegen Hem te zeggen: "Ik hou van je, ik wil met je verder." Het gaat niet om grote dingen, heroïsche offers of onmogelijke voornemens. God houdt van de eenvoudigste, meest verborgen gebaren. Die uit het hart komen, die ons verlangen uitdrukken om een beetje meer van Hem te houden, om een beetje meer ruimte voor Hem te maken. Hier zijn tien kleine dingen die ieder van ons aan God kan aanbieden tijdens de vastentijd. Tien kleine dingen die in zijn handen wegen van transformatie worden. Less verder...

De vastentijd is elk jaar weer een uitnodiging om er even tussenuit te gaan. Het is een tijd om terug te gaan naar de basis, een tijd om ons te heroriënteren. Maar soms weten we niet goed hoe we het moeten aanpakken. We voelen ons overweldigd, moe en het idee om "meer" te doen lijkt ontmoedigend. Toch roept de vastentijd ons niet op om ingewikkelde dingen te doen, maar om het echte werk te doen. Om ons hart een beetje meer open te stellen voor God, om stap voor stap dichter bij Hem te komen. Hier zijn een paar eenvoudige richtlijnen om dit belangrijke seizoen diepgaand en met zachtheid te beleven. Less verder...