Een heilige van de stilte, die een levend teken werd van Gods kracht
De heilige Charbel Makhlouf, een Libanese maronitische monnik, bracht zijn leven door in de schaduw, ver van de schijnwerpers. Hij preekte niet, schreef niet en stichtte geen zichtbare werken. Hij bad. Hij was stil. Hij gaf zichzelf over aan God. En toch zijn er sinds zijn dood in 1898 duizenden wonderen aan hem toegeschreven. Onverklaarbare genezingen, diepgaande bekeringen, interventies in hopeloze menselijke situaties.
Waarom hij? Waarom blijft deze afgezonderde kluizenaar in een uithoek van Libanon zoveel levens over de hele wereld aanraken?
Omdat zijn leven volledig aan God was gegeven
Het eerste antwoord ligt in zijn manier van leven. De heilige Charbel deed niets anders dan God zoeken, dag en nacht, in gebed en zelfvergetelheid. Hij offerde alles op: zijn wil, zijn comfort, zijn roem. Dit radicale offer holde in hem een immense ruimte uit voor de werking van de Heilige Geest.
Wanneer een leven zo volledig in Gods handen wordt gegeven, wordt het een krachtig kanaal voor zijn genade. De heiligen zijn geen tovenaars. Ze zijn lege vaten waarin God zijn liefde kan gieten. Charbel was dit stille, zuivere, transparante vat.
Omdat hij voorspraak doet met geloof en mededogen
Sinds zijn dood is de heilige Charbel een buitengewone voorspreker geworden. De gelovigen die hem aanroepen doen dat vaak met groot geloof. Ze leggen zeer concrete menselijke situaties in zijn handen: ernstige ziekten, familiale wonden, verslavingen, professionele of spirituele blokkades.
En Charbel legt deze gebeden voor aan God. Hij geneest niet uit zichzelf. Maar hij smeekt. En God, in zijn goedheid, beantwoordt deze vertrouwensvolle gebeden vaak via deze discrete monnik.
Omdat God zich graag in eenvoud openbaart
De wonderen die aan de heilige Charbel worden toegeschreven, herinneren ons eraan dat God graag in nederigheid handelt. Het is niet door grote demonstraties dat God harten raakt, maar door de armste, eenvoudigste, meest verlaten instrumenten.
Charbel wordt in zijn zwijgen een spiegel van goddelijke tederheid. Hij spreekt niet, maar hij is er. Hij belooft niets, maar luistert.
Een mysterie dat blijft aantrekken
Wat opvalt aan de devotie tot de heilige Charbel is de universele dimensie ervan. Er wordt tot hem gebeden in alle talen, door mensen van alle rangen en standen. Zijn beeld - dat van een monnik met een vredig, bebaard gezicht - lijkt culturen te doorkruisen en iedereen diep te raken.
Deze wereldwijde invloed, zonder strategie of discours, is op zichzelf al een teken. God handelt ook vandaag nog door middel van hen die zich volledig aan Hem geven.
Gebed om een wonder op voorspraak van de heilige Charbel
Sint Charbel,
jij die hebt geleefd in zelfvergetelheid,
in stilte en gebed,
kom mij vandaag te hulp.
U kent mijn hart, mijn wonden, mijn hoop.
Ik vertrouw je deze intentie van mij toe:
(hier, zwijgend zeggen wat je vraagt)
Laat het in geloof aan God zien.
Vraag Hem om de genade van een wonder,
als Hij het wil,
of de kracht om Zijn stilte met vertrouwen te verwelkomen.
Saint Charbel,
bewaar me in vrede, licht, geloof,
en geef je over aan Gods liefde, wat er ook gebeurt.
Amen.
